Skip links

Rymkiewicz. Genealogia

Fragment książki

„Jesienią, był to już najpewniej początek października 1939 roku, rodzina poety dotarła do majątku babki Baranowskiej pod Pułtuskiem. Po kilku tygodniach wędrówki różnymi podwózkami i najmowanymi wozami, po owej „rajzie wrześniowej”, która była wtedy udziałem setek tysięcy Polaków, zatrzymali się w Świerczynie. Mieszkanie na Nowogrodzkiej nie nadawało się do użytku, Śródmieście Warszawy zniszczone było od niemieckich bombardowań – nie było tam czego szukać. Zostało kilka migawek – „kawałek ulicy Nowogrodzkiej, który było widać z dziecinnego pokoju, rękę, która w salonie na Nowogrodzkiej nakręca patefon (patefony były wtedy na korbkę), żeby puścić mi płytę z moją ulubioną pieśnią pod tytułem »Flisacy«” – niewiele więcej.”

Jarosław Marek Rymkiewicz (ur. W 1935 roku w Warszawie), lata wczesnej młodości spędził w Łodzi, potem związany z Warszawą i podwarszawskim Milanówkiem. Zadebiutował w wieku 22 lat tomikiem wierszy Konwencje. W roku 1967 ogłosił swoje literackie credo w książce Czym jest klasycyzm. Manifesty poetyckie. Autor licznych tomów poetyckich, z których najbardziej znane to: Thema regium (1978), Ulica Mandelsztama (1983), Moje dzieło pośmiertne (1993), Znak niejasny, baśń półżywa (1999), Zachód słońca w Milanówku (2002), Wiersze polityczne (2010), Pastuszek Chełmońskiego (2014) i wydany w roku 2015 Koniec lata w zdziczałym ogrodzie.
Napisane w latach 80. dwie powieści: Rozmowy polskie latem 1983 (1984) oraz Umschlagplatz (1988), wydane
w drugim obiegu, spotkały się z ogromnym zainteresowaniem czytelników, zostały również przetłumaczone na język francuski, niemiecki i angielski.
Rymkiewicz wyniki swojej rozległej pracy historyczno-literackiej pomieścił w tomach eseistycznych
i encyklopedycznych poświęconych Mickiewiczowi (6 tomów z cyklu Jak bajeczne żurawie), Słowackiemu, Leśmianowi i Fredrze.
W jego dorobku znajdziemy również ogłoszone w ostatnim dziesięcioleciu eseje historyczne: Wieszanie (2007), Kinderszenen (2008), Samuel Zborowski (2010) oraz tekst z roku 1983 Wielki Książę z dodaniem rozważań o istocie i przymiotach ducha polskiego.
Autor dramatów i komedii. Tłumacz, na język polski, przełożył poezję Thomasa S. Eliota i Wallace’a Stevensa, Osipa Mandelsztama,  Federico Garcii Lorki oraz dramaty Calderona de la Barki.

 

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.