REINKARNACJA. ŚWIATOWE DZIEJE PEWNEJ IDEI. Helmut Obst
65,00 zł
Przekład: Tadeusz Zatorski
Znamienna jest różnica w pojmowaniu reinkarnacji na Wschodzie i na Zachodzie. Wschód postrzega ponowne wcielenia jako przekleństwo – kołowrót żywotów ziemskich to brzemię, które trzeba z siebie zrzucić, Zachód zaś jako szansę na osiągnięcie doskonałości – człowiek nie jest „koruptybilny”, a więc skłonny do grzechu i zła, jak go opisywała doktryna chrześcijańska, lecz raczej „perfektybilny”, zdolny do osiągnięcia doskonałości, ale potrzebuje więcej niż jednego życia, by dojść do poziomu, który można uznać za „spełnienie”.
Wydanie I, oprawa miękka ze skrzydełkami
336 stron
Description
Przekład: Tadeusz Zatorski
Co czwarty Europejczyk wyznaje dziś jakąś formę wiary w reinkarnację. I – jak donoszą niektóre badania – niemal co trzeci Polak! Jest wobec tego zrozumiałe, że również teologia chrześcijańska podejmuje temat powtórnych wcieleń, i to wcale nie zawsze po to, by dać odpór wierzeniom zasadniczo obcych religii, lecz niekiedy również dlatego, by te tak różne eschatologie ze sobą pogodzić.
Idea reinkarnacji zostaje w niniejszej książce prześledzona jako składnik szeroko pojmowanej kultury umysłowej, także – a właściwie przede wszystkim – europejskiej. Okazuje się, że „wędrówka dusz” zawsze była obecna w wyobraźni i myśleniu mieszkańców naszego kontynentu. A od XVIII wieku powróciła po wiekach także na salony refleksji filozoficznej. Autor analizuje również rozważania współczesnych teologów i przygląda się XX i XXI- wiecznym ruchom parareligijnym.
Ze wstępu tłumacza:
Na ogół wyobrażenia reinkarnacyjne kojarzy się z religiami Dalekiego Wschodu. Nie całkiem słusznie. W kulturze umysłowej Europy możliwość wędrówki dusz rozważali już w starożytności myśliciele najwyższej rangi jak Pitagoras, Platon czy Seneka. Chrześcijaństwo zepchnęło takie koncepcje w głęboki cień, choć nigdy ich całkowicie nie wyeliminowało – wciąż pojawiały się one na naszym kontynencie z różnym nasileniem w różnych środowiskach, między innymi wśród katarów, a później wśród intelektualistów renesansu. Dlatego stwierdzenie o. Śliwińskiego, że wiara w wędrówkę dusz „w nowożytnej cywilizacji zachodniej pojawia się późno, bo dopiero w Oświeceniu”, jest chyba nadmiernym uproszczeniem. Faktem jest jednak, że rzeczywiście dopiero oświecenie wprowadza spekulacje wokół powtórnych narodzin na filozoficzne salony. Momentem przełomowym jest – przynajmniej w Niemczech – publikacja w 1780 roku Wychowania rodzaju ludzkiego Gottholda Ephraima Lessinga, który odważył się wprost postawić pytanie: „Ale dlaczego poszczególni ludzie nie mieliby więcej niż jeden raz żyć na tym świecie?”. Jednak już wcześniej wątki takie pojawiają się choćby u Immanuela Kanta.
Ta wyraźnie rosnąca atrakcyjność koncepcji reinkarnacyjnych wiąże się chyba przede wszystkim z erozją wiarygodności chrześcijaństwa jako formacji intelektualnej, która organizowała dotąd myślenie Europejczyków i udzielała wiążących odpowiedzi na ich pytania egzystencjalne.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Nad książką pracowali:
Redakcja: Izabela Michalska
Korekta: Weronika Lewandowska
Skład i łamanie: Jacek Malik
Pomysł i projekt okładki: Norbert Strukow






